به من که سبز پرستم چه گفت چشمانت؟"

دریغ می کنی از من -نگاه را حتا

و نیز زمزمه ی گاه گاه را حتا

من و تو ره به ثوابی نمی بریم از هم

چرا مضایقه داری  گناه را حتا ؟

تو اشتباه بزرگ منی -ببخشایم

بدیده می کشم این اشتباه را حتا

بمن که سبز پرستم چه گفت چشمانت؟

که دوست دارم- بخت سیاه را حتا

بدیدن تو چنان خیره ام که نشناسم

تفاوت است اگر راه و چاه را حتا

اگر چه تشنه ی بوسیدن توام-ای چشم

بخواه-می کشم این بوسه خواه را حتا

بیا تلالو شعرم بر آب ها - امشب

تراش می دهد الماس ماه را حتا

بهمنی