همیشه منظر دریا و کوه ـ روح افزاست

و منظر تو -تلاقی کوه با دریاست

نفس ز عمق تو و قله ی  تو می گیرم

به هر کجا که تو باشی ـ هوای من آنجاست

دقایقی است ترا با من و مرا با تو

نگاه ثانیه ها مات بر دقایق ماست

من و تو آینه ی روبروی هم شده ایم

چقدر این همه با هم یکی شدن زبباست

خوشا به سینه ی  تو سر نهادن و خواندن

که همدلی چون من ـ آنجا گرفته وتنهاست

همیشه عشق به جرم نکرده می سوزد

نصیب ما هم از این پس لهیب تهمت هاست

بیا ولی که بخوانیم بی هراس ـ از هم

که همسرایی مرغان عشق بی پرواست؟!

بهمنی